Jerzy Lalewicz

Jerzy Lalewicz urodził się 21 sierpnia 1875 roku w Wyłkowyszkach. Uczęszczał do gimnazjum i szkoły muzycznej w Suwałkach, z którymi był związany. W 1894 roku rozpoczął studia prawnicze w Sankt Petersburgu, ukończone trzy lata później. Równolegle kształcił się w grze na fortepianie u Anny Jesipowej oraz w teorii muzyki u Anatolija Ladowa i Nikołaja Rimskiego-Korsakowa. Konserwatorium Petersburskie ukończył w 1900 roku. W tym samym roku otrzymał dyplom specjalny na konkursie im. Antona Rubinsteina w Wiedniu.

Koncertował w Warszawie, Rosji, Austrii, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Pracował jako nauczyciel fortepianu w konserwatoriach w Odessie, Krakowie, Wiedniu i Buenos Aires. W 1921 roku wyjechał do Argentyny, gdzie został dyrektorem i profesorem klasy fortepianu w Conservatorio Nacional. W 1948 roku odbył tournée po Stanach Zjednoczonych i nagrał utwory dla radia w Nowym Jorku. Zmarł 1 grudnia 1951 roku w Buenos Aires. Został pochowany na warszawskich Powązkach. W 1937 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Jerzy Lalewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.