Leon Sulkiewicz

Leon Hózman-Mirza Sulkiewicz, oficer artylerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, urodził się 14 lutego 1897 roku w Suwałkach. Pochodził z rodziny tatarskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził między innymi 1 dywizjonem artylerii konnej oraz artylerią dywizyjną w XX Brygadzie Piechoty. Za udział w bitwie pod Komarowem otrzymał Order Virtuti Militari.

W kolejnych latach dowodził 6 dywizjonem artylerii konnej w Stanisławowie oraz 4 Kujawskim pułkiem artylerii lekkiej w Inowrocławiu. Od 1938 roku był dowódcą artylerii dywizyjnej 20 Dywizji Piechoty. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził artylerią tej dywizji, uczestniczył w bitwie pod Mławą i obronie Warszawy. Później służył w 12 pułku Ułanów Podolskich Polskich Sił Zbrojnych. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł w 1960 roku w Leicester. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Leon Sulkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.