Marian Borzęcki

Marian Borzęcki urodził się 8 września 1889 roku w Suwałkach. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu w Petersburgu. Był prawnikiem, adwokatem i politykiem. W latach 1919-1921 pełnił funkcję zastępcy komendanta głównego Policji Państwowej, a w latach 1923-1926 jej komendanta głównego. Wcześniej kierował Departamentem Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Po przeniesieniu w stan spoczynku rozpoczął praktykę adwokacką w Warszawie. W latach 1927-1934 był wiceprezydentem Warszawy. Działał w Stronnictwie Narodowym, a od 1937 roku należał do Stronnictwa Pracy.

We wrześniu 1939 roku zasiadał w Komitecie Obywatelskim przy dowódcy Armii „Warszawa”, a później działał w konspiracji w Biurze Politycznym Centralnego Komitetu Organizacji Niepodległościowych. Gestapo aresztowało go 30 marca 1940 roku. Z Pawiaka przewieziono go do KL Sachsenhausen, a następnie do KL Gusen, gdzie zmarł 3 czerwca 1940 roku. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta, Krzyżem Walecznych, francuskim Orderem Legii Honorowej oraz Orderem Korony Rumuńskiej II klasy. Jego symboliczny grób znajduje się na warszawskich Powązkach.

Na podstawie artykułu „Marian Borzęcki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.