Stanisław Santor

Stanisław Santor był polskim skrzypkiem, urodzonym 29 marca 1922 roku w Suwałkach. Uczył się w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, a następnie studiował grę na skrzypcach u profesora Józefa Jarzębskiego w warszawskim Konserwatorium. W latach 1944-1945 pracował przymusowo w kamieniołomach w obozie Peterscheim.

Po wojnie krótko przebywał w Warszawie, po czym przeniósł się do Łodzi i rozpoczął pracę w tamtejszej filharmonii, w orkiestrze pod dyrekcją Zdzisława Górzyńskiego. W 1947 roku wrócił do Warszawy i dołączył do orkiestry Filharmonii Warszawskiej. Następnie pracował w Polskiej Orkiestrze Radiowej pod dyrekcją Stefana Rachonia. Był jej koncertmistrzem w latach 1949-1974 oraz 1978-1980. W latach 50. występował gościnnie z zespołem „Mazowsze”. Jego nagrania zachowały się w archiwach Polskiego Radia i na płytach z udziałem Orkiestry Stefana Rachonia. Był mężem Ireny Santor. Zmarł 6 stycznia 1999 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Stanisław Santor” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.