Zygmunt Rylski

Zygmunt Ignacy Rylski, używający pseudonimów „Grzegorz” i „Hańcza”, urodził się 16 kwietnia 1898 roku w Suwałkach. Uczył się w miejscowym gimnazjum, a później służył w 41 Suwalskim pułku piechoty. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W kolejnych latach dowodził kompaniami i batalionami piechoty. W marcu 1939 roku został majorem i objął dowództwo batalionu 43 pułku Strzelców Legionu Bajończyków, z którym walczył w kampanii wrześniowej. Po kapitulacji Warszawy wrócił do miasta.

Od października 1939 roku działał w konspiracji, kolejno w Służbie Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W latach 1942-1944 był komendantem Obwodu AK Warszawa-Praga, a w 1943 roku awansował do stopnia podpułkownika. Aresztowany w lutym 1944 roku, był więziony na Pawiaku, a następnie osadzony w obozie Stutthof, gdzie współorganizował podziemną organizację wojskową. Zmarł 5 marca 1945 roku w Gęsi. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Zygmunt Rylski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.